Genealogia Album Boniecki Niesiecki M.J. Minakowski, Wielka Genealogia Minakowskiego
Okładka Herbarza K. Niesiecki, Herbarz Polski, oprac. M.J. Minakowski kontakt

Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845

<<< poprzedni    spis treści    następny >>>

Szydłowiecki herbu Odrowął (t. 8 s. 638-641)

Szydłowiecki herbu Odrowął. Okolski taką osnowę tego domu kładzie, luboć żadnego autora po sobie nie przywodzi. Trzeci prawi syn Saula hrabi herbu Odrowąż, a brat rodzony Iwona biskupa Krakowskiego, był według niektórych Dobiesław, raczej mówi, miała by być Prandota, którego dwóch synów zostało: Wisław i Dobiesław, z tych Dobiesławowi działem dostały się dobra Szydłowiec, Góry i Chlewiska, był ten Dobiesław kasztelanem Wiślickim, którego synem czyni Krzysztofa wojewodę Krakowskiego w r. 1238. świadcząc się Miechowitą lib. 3. cap. 35. i Paprockim, jakoż i ja za tymiż autorami idąc, położyłem go między wojewodami Krakowskimi, atoli ponieważ powiadają, że ten Krzysztof kupił Opatów [str. 639] u biskupa Lubuskiego, a u mnie to pewna, że się to dopiero stało po roku 1500. z tego wnoszę, że to o późniejszym Krzysztofie, który był oraz kasztelanem Krakowskim i kanclerzem, jest mowa, jako niżej obaczysz, ba i sam Miechowita loc. cit. mówi: paucos tamen ante annos (to jest swego pisania) Christophorus de Szydłowice Palatinus Cracoviensis ab Episcopo Lubucensi Opatów cum omnibus villis hereditarie coemit. tego tedy zmyślonego Krzysztofa, kładzie Okol. synem Eustachego kasztelana Wiślickiego, Eustachego zaś trzech: Mikołaja biskupa Przemyskiego g Piotra i Jakuba podskarbiego koronnego, co, czy być mole, każdy z tego pozna, bo Krzysztofowi rok, którego kwitnął naznacza 1238. a wnuk Mikołaj w r. 1454. i to Błażejowicz, i sam go znowu niżej położył: Jakuba także o tymże czasie. O tym twierdzi, synów dwóch spłodził: Dobiesława kasztelana Czechowskiego, który od dóbr Chlewiska Chlewickim zawołam, i Stanisław kasztelan Żarnowski, który się z Szydłowca pierwszy pisać począł, jakoż kwitnął ten Stanisław w roku 1457. bo go tak czytam u Łask. w Stat. fol. 65. i 1458. fol. 68. żył jeszcze i w r. 1470. w którym legacją sprawował do Króla Czeskiego. Crom. lib. 27. Biel. fol. 451. a w następującym roku, Ś. Kazimierza Królewicza do Węgierskiej korony prowadziła Crom. Biel. Tenże to rozumiem Stanisław, któremu z estymacji osobliwszych cnót jego, dzieci swoje Kazimierz Król na edukacją oddał a przy nich i Jan Konarski, biskup potem Krakowski, wziął ten poler, który mu do infuły tak wysokiej dał promocją. Starowol. in Vitis Episcop. Cracov. tego Stanisława dwóch liczy synów Okol. Stanisława i Jakuba, Stanisław był kasztelanem Radomskim i podskarbim koronnym, jakom czytał na liście Króla Albrychta danym Miastu Lubel. i w tymże roku umarł, co opowiada jego nagrobek w Szydłowcu. Jakub zaś kasztelanem Sandomierskim i podskarbim koronnym, ziemi tytułami 1507. podpisał list Zygmunta I. u Łask. m Statuc. na początku (siostra ich Barbara żyła z Janem. Korycińskim kasztelanem Sieradzkim) i fol. 120. wszedł do grobu w r. 1520. Biel. f. 514. Kwitnął także Jan z Szydłowca scholastyk Sandomierski 1480. jako się podpisał na liście u Nakiel m Miechow. fol. 540. Stanisława kasztelana Radomskiego, zostali się ci synowie, Piotr podkomorzy Krakowski, krajczy Króla Albrychta, starosta Gostyński, znajdziesz go z tymi tytułami u Karnkowsk. de Primatu, gdzie podpisał dekret elekcji Króla Aleksandra. Paweł proboszcz Poznański, kustosz Krakowski, sekretarz Królewski, Vir Virtutibus et nobilitate insignis Auriaci mortuus 1506. któremu nagrobek wystawili w katedrze Krakowskiej, bracia jego rodzeni. Krzysztof i Mikołaj. Starowol. in Monum. [str. 640] Jest list do tego Pawła, Roderyka Dubrawiusza Czecha wydrukowany między innymi listami 1515. w tym chwali jego osobliwszą ludzkość. Z tych Krzysztof najprzód podstoli Krakowski, potem podkomorzy koronny 1509. na liście Zygmunta I. danym miastu Lwowsk. dalej kasztelan Sandomierski, Barbarę Królową Polską z Węgier do Polski sprowadził. Biel. f. 518. W roku 1512. po śmierci Kamienieckiego, wziął województwo Krakowskie i starostwo, a po zejściu Mikołaja Firleja dano mu kasztelanią Krakowską, przy których nad prawo koronne, trzymał oraz najprzód pieczęć mniejszą, a potem i większą, i starostwa Sieradzkie, Łukowskie, Sochaczewskie, Gostyńskie, Nowomiejskie. Był to senator powagi w Polsce wielkiej mądry, i w uczonych ludziach kochający się, Erazma między innymi Roterodama, któremu i listy i pańskie podarunki posyłał, jako się w swoich listach szczyci Erazm, i książkę mu swoją przypisał. Jerzy arcybiskup Strygoński wielce go sobie szacował, i umierając ostatnią wolą siła mu w złocie i w srebrze odkazał. Kupiwszy od biskupa Lubuskiego dobra Opatów dziedzicznym prawem, wszystkie restaurował w roku 1518. bramę tam wymurował, ołtarzami, aparatem kościół ozdobił, kędy też po śmierci w r. 1532. złożony z nagrobkiem, i dwaj jego synowie niedorośli zmarli, Ludwik Mikołaj i Zygmunt 1525. Na zjeździe Wiedeńskim monarchów, honor Zygmunta Króla Polskiego i ojczyzny interessa, na nim najbardziej poległy, luboć pokój, który między tymiż potentatami kleił, wiele jego zabiegom powinien, tymi sobie fawor u nich niepospolity zjednał, tak dalece, że go Cesarz między książęta Rzymskie chciał policzyć, podziękował za tę łaskę Krzysztof, wiedząc że w ojczyźnie swojej ta godność mogła go podać w podejrzenie, przecież Cesarz, żeby był jego pracę regalizował, herb jego tym kształtem wyformował, że zwyczajny Odrowąż w: wężu w cyrkuł skręconym, a w pysku ogon trzymającym nosić pozwolił, wszakże u Polaków i ta sama odmiana nie była bez cenzury, jako pisze Gasp. Siemek cap. 5. Civis boni. Królową Bonę w r. 1518. do Polski sprowadził, tylko trzy córki zostawił, jedna z nich Elżbieta dostała się w małżeństwo Mikołajowi ks. Radziwiłowi wojewodzie Wileńskiemu, marszałkowi i kanclerzowi wielkiemu Litewskiemu, o niej tak pisze Hozjusz Epistol. tom. 2. fol. 261. Qua Faemina, vix ullam vidit aetas haec nostra sanctiorem et religiosorem. Druga Zofia Janowi Tarnowskiemu kasztelanowi Krakowskiemu hetmanowi wielkiemu koronnemu, trzeciej Okolski nie wyrachował, była to Krystyna wydana za Jana książęcia Monsterberskiego, i Oleśnickiego na Śląsku, hrabię Glackiego, co poznać z jej nagrobku w tejże Oleśnicy na Śląsku w te słowa położonego. Sub hoc monumento [str. 641] sepulta facet Illustr. omnique laude dignissima Princeps ac Domina, Domina Christina de Szydłowiec, filia Illustr. et Incomparabilis Heroin Christophori de Szydłowiec Castellani Cracoviensis, et Consors Illustr. Joannis Ducis Monsterbergensis, quae singulari pietate, ac vitae sanctimonia ac integritate praedita, omnibusque virtutibus ornatissima existens, relicto unico filio Christophoro obiit anno 1556. rata 1519. nupta 1536. Był to ten Jan książę Monsterberski z linii Jerzego de Podiebrath Króla Czeskiego, syn Karola książęcia Monsterberskiego, umarł 1565. w tymże kościele Oleśnickim pogrzebiony, co o nim tenże nagrobek opowiada: miał ci w prawdzie po Krystynie drugą żonę Małgorzatę Henryka książęcia Brunświckiego córkę, ale sterilem, ta zaś Krystyna urodzona była z Zofii z Targowiska siostry Zygmunta Targowickiego proboszcza Krakowskiego, wspomina ją i Hubners tabula 104. w swoich genealogiach, ale ją omylnie Katarzyną ochrzcił, i Schulowicz miasto Szydłowiec, cudzoziemski pisarz podtrącił. Mikołaj brat rodzony Krzysztofa kasztelan Radomski, krajczy koronny, podkomorzy Krakowski r. 1515. tak się podpisał na liście Zygmunta I. danym Miasta Lwow. a potem kasztelan Sandomierski, podskarbi wielki koronny, starosta Radomski, Oświęcimski, Zatorski, Olsztyński, Krzepicki, Grodecki 1528. Vir ob singularem fidem et heroicas virtutes Sigismundo Regi apprime gratus, mówi o nim Wapow. tenże rok był fatalny dla niego, który i dla brata jego Krzysztofa, i na nich dom ten ustał. Córka jego albo też Krzysztofa Zofia była za Tarnowskim kasztelanem Krakowskim. Paproc. o herb. fol. 380. Barbary także Szydłowieckiej żony Spytka Tarnowskiego wojewody Sieradzkiego zmarłej w r. 1565. nagrobek z Częstocho wy wypisał Starowol. in Monum. N. była za Stanisławem Lasockim podkomorzym Poznańskim koło roku 1500. Jędrzej z Szydłowca kasztelan Sandomierski w r. 1362. jako się mówiło w pierwszym tomie. Krzysztof z Szydłowca kawaler Jerozolimitański w r. 1410. wspomina go Treterus in Histor. Miracul.


<<< poprzedni    spis treści    następny >>>

Objaśnienia: