Genealogia Album Boniecki Niesiecki M.J. Minakowski, Wielka Genealogia Minakowskiego
Okładka Herbarza K. Niesiecki, Herbarz Polski, oprac. M.J. Minakowski kontakt

Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845

<<< poprzedni    spis treści    następny >>>

Świrski herbu Szaława (t. 8 s. 584-587)

Świrski herbu Szaława, w województwie Ruskim, z dawna się piszą z Romanowa: Okolski z Kromera Oracji pogrzebowej, kładzie tu Jana, ale to był Świerczowski nie Świrski, kładzie także Świerskich w Litewskim księstwie, ale ci do innego herbu, to, jest Lis, należą, jako się wyżej mówiło. Chleb z Romanowa Świrski starosta Kołomyjski, który w batalii z Wołochami za buławy Jana Tarnowskiego hetmana, chorągiew już upadającą dźwignął, zabiwszy dwóch ręką swoją Wołochów. Stefan i Aleksander bracia rodzeni w okazji pod Sokalem zginęli. Jędrzej kawaler Maltański, przez lat osiemnaście w wojsku Cesarza Karola żołd prowadził, z niemałą imienia swego chwałą i respektem u tego monarchy. Jędrzej kościół w Świrzu i wymurował i uposażył. Jędrzej wojski Trembowelski, którego córka Małgorzata była za Krzysztofem Kalinowskim. Acta Castr. Leopol. 1557. N. miał za sobą Annę Kalinowską wojskiego Czerwonogrodzkiego córkę. Krzysztof kasztelan Halicki, Prokop rotmistrz sławny za buławy Sieniawskiego. Szymon w Wołoszech poległ. Piotr rotmistrz i oboźny koronny pod Zamojskim hetmanem przeciwko Michałowi wojewodzie Wołoskiemu mężnie stawał, z księżniczki Rożyńskiej ostatniej z tego domu spłodził Cyrylla znacznego rotmistrza, ten leży we Lwowie u OO. Dominikanów, w kaplicy z dawna od Świrskich wystawionej przy tym kościele, zostawił syna Hieronima, tamże w roku 1584. pogrzebionego. Wojciech w wielu okazjach, doświadczonego męstwa, przyczynił fundacji kościołowi w, Świerżu, miał w dożywotniej przyjaźni Kurzańską. Mikołaj Świrski kustosz Gnieźnieński sufragan i proboszcz Chełmski, biskup Cytreński, mąż uczony, czego dowodem są niektóre pisma lego w druku, 1mo: Relatio historica belli Szeremetici, per Septembrem, Octobrem, Novembrem gesti 1600. Zamoscii 1661. in 4to, kędy powiada o sobie, ze napisał historią Polską, stąd zacząwszy, gdzie swoją Kromer skończył, aż do tych lat, od których Piasecki swoją zaczął, to jest lat siedemdziesiąt, ale wątpię, żeby do druku weszła. 2do. Thalia maerens patiente et moriente Jesu 1655. Zamoscii in 8vo. 3tio. Kazanie dwoje, jedno na dzień S. Jana Bożego, drugie na introdukcją OO. Bonifratellów do Lublina. Zamoscii 1654. in 4to. 4to. Gratulatio buławy Wielkiej Koronnej Stanisławowi Potockiemu wojew. Kijow. in 4to. Zamoscii. 5to. Staropolska Prawda wierszem Polskim, kędy wszystkich Królów Polskich opisał, in 4. Zamoscii. 6to. Epigrammata de Sanctis. W przymnożeniu chwały Boskiej pilny, stąd fundował najprzód OO. Bernardynów w Rodecznicy u S. Antoniego, do wymurowania kościoła, wieś Rodecznicę na to nadawszy. Potem OO. Piarów w Chełmie, inkorporowawszy im [str. 585] probostwo Chełmskie, i kościół, cum cura animarum za konsensem Rzymskim i kapituły Chełmskiej., Potem OO. Bonifratellów w Lublinie i Zamościu. Bractwo S. Anny przy katedrze w Krasnymstawie, kościołek drewniany przy niej wystawiwszy lubo potem gdzie indziej przeniesiony. Na sufraganię Chełmską dziesięć tysięcy na Orchowku lokował. Cyril brat jego rodzony, z Kurzańskiej spłodził Mikołaja stolnika Lwowskiego, i Kazimierza. Mikołaj pojąwszy in sociam vitae Katarzynę Łosiownę łowczankę Lwowską, miał z nią syna Franciszka podczaszego Sanockiego, temu Brygida Kuropatnicki kasztelanka Kijowska, tylko córkę powiła, Joannę dziedziczkę dóbr Dobrzany i Putiatycz, Janowi Siemińskiemu podkomorzemu Lwowskiemu zaślubioną. Kazimierz zaś brat Mikołaja, miał za sobą Katarzynę Romanowską podsędkównę ziemską Bełską, z którą spłodził Jędrzeja Michała chorążego Dobrzyńskiego, tego z Joanny Iwanickiej sędzianki ziemskiej Czerniechowskiej, dwaj synowie, Kazimierz scholastyk Chełmski, kanonik Lwowski, deputat kilka razy na trybunał koronny, benefaktor kolegium naszego Samborskiego, i Stanisław towarzysz pod husarską chorągwią. Aleksandra Świrskiego z Gorskiej, syn Stanisław stolnik Lwowski, złączył się dożywotnie z Rakowską, która mu zrodziła Antoniego skarbnika Lwowskiego, tego żona Cieńska córka pułkownika, i Michała wojskiego Lwowskiego, ten z Ewą Wojakowską kasztelanką Przemyską, licznym potomstwem ubłogosławiony. Wacław Świrski cześnik Przemyski, z Anny Charczewskiej zostawił dwóch synów: Aleksandra, który w zakonie Soc. Jesu życie swoje skończył w Sandomierzu w roku 1715. i Rafała łowczego Bielskiego. Jakuba Świrskiego czterej synowie: Michał sterilis, Marcin, ten z Teresy Popławskiej spłodził Jerzego: Franciszek, tego żona Pogroszewska, i Jan starosta Sulnicki, żona jego Zofia Firlejowna kasztelanka Sanocka, wdowa po Janie Strzemeskim. Hieronim Świrski łowczy Sanocki, temu Elżbieta Stawska powiła dwóch synów: Józefa rotmistrza, i Mikołaja kantora Lwowskiego, deputata na trybunale koronnym, zszedł z tego świata w roku 1727. Marcjan Świrski z Rybczyńską miał trzech synów, Jana bezdzietnego, Felicjana proboszcza Dunajowieckiego i Jakuba zakonnika Ordin. Minor. S. Franciszka. Zygmunt wszedł w kontrakty z Anną Woroniczowną (był pułkownikiem w wojsku cudzoziemskim Polskim potomstwo z niej to: Jan podwojewodzy, a potem burgrabia i sędzia pograniczny Kamieniecki. Piotr miecznik i pisarz grodzki Latyczowski. Jędrzej chorąży Dobrzyzyński, małżonka jego Petronela Jaskmanicka siostra rodzona podstolego Kijowskiego. N. Świrska Mikołaja Stojeńskiego wojskiego Krasnostawskiego. N. Michała Stojeńskiego [str. 586] ale sterilis, małżonki: Katarzyna, Anna i Teresa zakonnice u Wszystkich ŚŚ. we Lwowie Ś. Benedykta. N. miecznik Podolski miał za sobą Jeziorkowską. Są i w księstwie Litewskim tegoż herbu familianci: Jerzy Świrski z sejmu 1630. deputat na trybunał fiskalny Litewski z Smoleńskiego. Stanisław w Wileńskim 1648. N. miał za sobą Skarbkownę.

Tak opisawszy Niesiecki tę familią, później w Supplemencie w Tomie IV. uczynił dodatek: że się tu pomylił, a później otrzymawszy informacje to dodaje:

Z tych Świrskich, którzy na Podolu kwitną, był Hieronim z Romanowa Świrski, najprzód stolnik Bełski, a potem chorąży Podolski, synów jego siedmiu zostało: 1. Aleksander łowczy Łukowski. 2. Zygmunt podczaszy Latyczowski peregrynacjami do różnych i odległych w cudzych krajach miejsc świętych zalecony, żona jego pierwsza Anna Czaplicowna podkomorzanka Włodzimierska, druga Rzeszowska, córka pułkownika i regimentarza, synów dwóch spłodził: Piotra miecznika i pisarza grodzkiego Latyczewskiego, komisarza na trybunał Radomski w r. 1730. kędy pióro otrzymał, sędziego kapturowego, i rotmistrza Ziemiańskiego: umarł w Kamieńcu Podolskim, tamże w katedrze pogrzebiony, drugiego Jana, najprzód rotmistrza przeciwko zbuntowanemu kozactwu, potem sędziego pogranicznego, podwojewodzego Podolskiego, i burgrabiego Kamienieckiego, teraz zaś gdy to piszę podstolego i sędziego Latyczewskiego, posła na różne sejmy, deputata w trybunale koronnym w r. 1739. ten cztery razy śluby małżeńskie ponawiał, z Humińską, Makowiecką, Winnicką, (z tej syn Marcellus) i Marianną Włodkowską miecznikowną Podolską (z tej są dwie córki). Marcellus syn jego w obozie Rossyjskim dla eksperiencji wojennej młode lata polerując, gorączką strawiony, a w Winnicy pogrzebiony. 3. Jan starosta Salnicki w wojsku cudzoziemskiego autoramentu pułkownik, i na dworze Króla Jana III. przez lat kilka zasłużony kawaler, w wielu językach obcych biegły, których nabył w obozach postronnych, Francuskim, Cesarskim i Duńskim, pojął był w dożywotnią przyjaźń Zofią Firlejownę kasztelankę Sanocką, ale z nią żył bezpotomnie, żona zaś jego ponowiła śluby z Radeckim chorążym Bełskim. 4. Syn Hieronima Michał miecznik Trembowelski rotmistrz godny, pod Podhajcami, strzałą jadowitą w głowę rażony, umarł w młodzieńskim stanie. 5. Stefan mąż rycerski, pod Jazłowcem, Trembowlą, Mohilowem, Szmilą, dał dowody serca nie ulęknionego, ale po weselu z Heleną Blinowską miecznikowną Bełską wkrótce zachorowawszy umarł, we Lwowie u OO. Bernardynów pogrzebiony. 6. Franciszek podczaszy Dobrzyński, ten spłodził Karola wojskiego Podolskiego, i trzy [str. 587] córki, to jest Helenę wydaną za Makowskiego, Mariannę za Sawicza podczaszego Bracławskiego, i Teresę zakonnicę Ś. Benedykta. Od tychże Podolanów Świrskich, poszli i insi, jako Marcin, którego syn skarbnik Zydaczewski, Dominik wojski Owrucki, którego z Magdaleny Trzebińskiej zostało potomstwo. Helena Świrska najprzód żyła z Bogackim, potem z Bilińskim. Remigian Świrski stolnik Owrucki, wprawdzieć z Bojanowską miał dzieci, ale te pomarły. Weronika, Imo voto Monczanowna, 2do Gumińska wojska Winnicka. Rafała, została córka jedna Żukowska, druga Wyhowska. W ziemi także Chełmskiej kwitnęli Świrscy, z których Wacław sędzia kapturowy r. 1697. zaślubił sobie Salomeę Rudnicką. Jędrzej wojski Chełmski, żona jego pierwsza Helena Jaślikowska, druga Zofia Wielobycka. Marcjan miał za sobą Teklę Bielską herbu Jelita. Jan komornik Lubelski, z Serebryjskiej urodzony, w dożywotnią przyjaźń pojął Wysocką podczaszankę Lubelską, z tej był tylko syn jeden Mateusz, który teraz jest podwojewodzym i regentem Chełmskim. Są i w Kujawskim tegoż imienia, Mikołaj i Antoni Świrscy, jeden z nich miał Kossowską, drugi Raczyńską.

Iwo Świrski w r. 1778. pisarz grodzki Żydaczewski. - Michał podstoli Kołomyjski. - Mateusz stolnik Chełmski. - Krasicki.


<<< poprzedni    spis treści    następny >>>

Objaśnienia: